środa, 12 grudnia 2012

Z Kalendarza Babuni

2 komentarze:

  1. Odniosę się do tego, że w Neuchâtel mieszają się potomkowie internowanych, emigracja polityczna i zarobkowa oraz młodzi specjaliści — to dobrze pokazuje, jak zróżnicowana bywa polska społeczność. Z mojego doświadczenia takie środowisko najlepiej działa, gdy jest miejsce i na formalne sprawy, i na zwykłe spotkania po ludzku. Sam widzę, że przy dużej rozpiętości wieku i doświadczeń najtrudniej utrzymać wspólny rytm bez kilku prostych, stałych zasad.

    OdpowiedzUsuń
  2. To ciekawe, jak różne fale emigracji spotykają się w jednym miejscu — od rodzin internowanych żołnierzy po młodych specjalistów. U mnie w otoczeniu też widać, że takie grupy integrują się najlepiej przy prostych, wspólnych spotkaniach, a nie tylko przy sprawach formalnych. Zastanawiam się, czy u was zdarzają się wspólne warsztaty albo majsterkowanie razem?

    OdpowiedzUsuń